(मिसळपाव डॉट कॉम वर काही दिवसांपूर्वी श्री श्रावण मोडक यांनी ‘रेड सन ’ नावाचा एक पुस्तक परिचय वजा लेख लिहिला होता. त्यानिमित्ताने काही अनुभव आठवले, आणि मनातले विचार मांडले.)
ओरीसाचे सध्याचे डी जी पी पूर्वी राज्याचे गुप्तचर प्रमुख होते. राज्याच्या नक्षलग्रस्त भागाची पाहणी करून त्यांनी एक सूचना प्रसारीत केली – रात्रीच्या वेळी गस्त घालताना किमान दोन पोलीस एकत्र ...
“जगात अलीकडे मनुष्य जीवनाचा जो विध्वंस चालला आहे ते पाहून मनात येतं की हा जीवनाचा रथ कुठच्या दिशेला चालला आहे.? शे-पाचशे लोकांचा मृत्यु ही रोजचीच बाब झाली आहे. जग अगदी लहान होत चालल्याने जगातल्या कुठल्याही कोपर्यातली बातमी जणू आपल्या गावातल्या बातमी सारखी वाटू लागली आहे.
ही मनुष्य जीवनाची हानी मग ती कुठच्याही धर्माची असो,किंवा कुठच्याही लष्कराची असो, माणसाला ...
“माझं ह्या प्रश्नाला उत्तर एव्हडंच की जरूरीपेक्षा ग्लास दुप्पट मोठं असावं.”
आज प्रो.देसाई तळ्यावर भेटले तेव्हा मीच त्यांच्याकडे विषय काढला.
मी म्हणालो,
भाऊसाहेब,मी ऐकलंय की जगात दोन प्रकारची माणसं असतात.आशावादी आणि निराशावादी.सहाजीकच,ह्या दोघातला फरक कळण्यासाठी आणि एखादा कुठच्या वर्गात मोडतो हे कळण्यासाठी प्रसिद्ध उदाहरण आहे ग्लासाबद्दलचं.
जन्माला आलेली प्रत्येक व्यक्ती स्वत:ची प्रकृती घेऊनच आलेली असते. त्या प्रकृतीला संस्कृतीकडे कसे वळवायचे हा समाजाचा प्रयत्न असला पाहिजे. विकृतीकडे वळायला फार सोपे असते म्हणे.
आपली साधारण समजूत असते की काही बाह्य लालूच दाखवून आपल्याला हव्या असलेल्या दिशेला व्यक्तींना कामाला लावून आपले उद्दिष्ट साध्य करून घ्यायचे. या तत्त्वावर आधारीत एक प्रकल्प मायक्रोसॉफ़्टने दहा ...
एक मित्र होते माझे. वयाने माझ्याएवढेच. पण योग्यतेने श्रेष्ठ. व्यासंगी, आध्यात्मिक. इन्फटेक मध्ये खूप सीनियर. एकेकाळी पैसा खूप मिळवला. पण काय झाले मला माहीत नाही. त्यांनी धन्दापाणी सोडून दिले. त्यांना मी एकदा विचारले. तुम्ही एवढे शिकलेले, अनुभवी. काम करणे बंद का केले? पैसे मिळवणे बंद का केले? त्यांनी उत्तर दिले, हे खरे आहे की मी आज काम करू लागलो तर खूप पैसे मिळवीन. मिळवले आहेतही. पण ...
आज तळ्यावर प्रो.देसायांबरोबर त्यांचे पूर्वीचे सहकारी प्रो.गंगाधर तेंडूलकर पण आले होते.ह्यांच नांव मी फार पूर्वी ऐकलं होतं.पण त्यांचा शिकवण्याचा विषय जरा मला जटिलच वाटायचा.पण आता एव्हड्या वर्षानी त्यांची भेट झाली तेव्हा मी त्यांना सरळच प्रश्न केला,
“तेंडूलकरजी,ऍनथ्रुपोलॉजीस्ट म्हणजे काय हो? त्याला मानव-वैज्ञानीक असं म्हणतात एव्हडं मला माहित आहे.तुमची जर हरकत ...
आज माझी भेट प्रो.देसायांशी तळ्यावर झाली तेव्हा भाऊसाहेब जरा मला “फारमात” दिसले,हे माझं भाकित खरं ठरलं जेव्हा ते मला म्हणाले,
“मी आज तुम्हाला लेक्चर देणार आहे.आज मला माझ्या करीयरची आठवण येऊन एखादा विषय घेऊन त्यावर “चर्वीचरण” करायला हूक्की आली आहे”
मी म्हणालो,
“भाऊसाहेब तुमच्या चर्चेचा विषय तरी काय आहे.? मला जरा फोकस होऊं दे”
मला म्हणाले,
जेथे जातो तेथे.. तू माझा संगाती..चालविसी हाती धरुनिया
२००८ निघुन चाललं आहे. २००९ चं स्वागत करण्यासाठि सर्वच जण उत्सुक आहे. २००९ कडे आशेने सर्वजण पहात आहेत.
२००९ साठि प्रत्येकाने काहि ना काहि तरी संकल्प सोडले असतील. २००८ साठि चा माझा संकल्प होता भारत भ्रमणाचा आणि त्यावर काहि तरी लिहिण्याचा. दुसरा संकल्प होता कि मराठि (देवनागरी) तुन दैनंदिनी लिहण्याचा. २००७ च्या मोक्षदा ...
वीणेचे स्वर अबोल झाले
गीता मधले काव्यहि सरले
मुक्या मनाचे मुकेच आठव
मूक दीपज्योतीसम जळती
तुझ्या स्मृतींची फुले प्रेमले
अजुनि उखाणे मला घालिती
सजल नयन नित धार बरसती भावगंध त्या जळी मिसळती
आज सकाळी मी भैरवीतलं अजीत कडकडे(अशोक पत्कि, शांताराम नांदगावकर) यांचे "सजल नयन" हे गाणं ऐकलं आणि दिवसभर हे गाणं मनात राहिलं. ९० मैलाच्या ड्राईव मधे हे मी जवळ जवळ १०-२० वेळा ऐकलं. ...