प्रसन्न सकाळी भेटलो मी तुला
या जगात सर्व शक्य आपल्याला
अजून वेळ आहे सिद्ध करायला
असं आश्वासन दिलं होतंस मला

शोधत भटकतात, स्वतःत
चराचरात, विसावा शोधत
मग परततात,
हे दिवस संपतात

वेळ बदलते, लोक बदलतात
काही गोष्टी आहेत तिथेच राहतात
मग आठवते, दूर आठवणींत
सर्व बाजूला सारुन एका ...

सूर्य मावळत असतो
देऊन रंग छटांचे आपल्यासाठी
डोळ्यात साठवण्यासाठी
स्वप्नात पाहण्यासाठी
जीवन सजवण्यासाठी

दूर घेऊन जाणार्‍या सायंवार्‍यात
मनही शांत-निवांत होतं
सभोवतालच्या वातावरणातून
मनोविश्वाच्या रमणीयतेत

असा झोपेतून उठूनआलो मी स्वप्नातरात्री पुन्हा झोपूनजगायचं जीवनात
मन आभासातूनसामावले श्वासातश्वासातूनचपरतायचं मनात
आठवतेय शुद्धबेशुद्धितदोघंहीमधल्या ...

अनेक नजरात
अनेक मनात
मी वेगवेगळा किती
बदलांच्या ह्या धरतीवर
मी रुपांत नेमका किती

कुणाकुणा कशीकशी
माझी प्रतिमा भासे
स्वतःला मजला माझी
अस्पष्ट आकृती दिसे

जीवनाच्या अगम्यतेत
मी स्वतःस ओळखू कसा?
तो मीच ...

सभोवतालच्या मंद प्रकाशातून
या अशा थंड हवेत
निवांत रस्त्यावरुन
एकटंच चालताना

वाटेवरील एक छोटा दगड
मारला मी पायाने
तो ठेचकाळत गेला पुढे
जमिनीशी अंतराने

माझं मनही
विरघळलं त्यात
ते मला सोडून
हरवलं कशात?

लगली ही ठेच
मनाला कशाची?
कोणत्या ...

काल मी गावाला गेलो होतो, आणि आज परत आलो. जग खूपच छोटं आहे, याप्रमाणे जवळपास सर्व मित्रांची अनपेक्षीत भेट झाली. अनपेक्षीत अशासाठी की, तेही दुसर्‍या गावाला असतात आणि मला माहित नव्हतं की, ते आजच येणार आहेत. जाताना बसमध्ये मला लिहिण्यासाठी खूप विषय सूचत होते. तसे ते प्रवासात असताना नेहमीच सूचत राहतात. प्रवासात असताना मन आपोआप जीवनाचा आढावा घेऊ लागतं. पण सध्या आत्ता या ओळी ...

एकदा घरातून निघाल्यावर येणारं आव्हान स्विकारण्यास आपलं मन आपोआप तयार होतं ...पायर्‍या उतरणं हाही कसा आपल्या मनातलाच एक कप्पा आहे! कित्तीदा या पायर्‍या चढल्या असतील, उतरल्या असतील!? प्रत्येक वेळी एक वेगळं कारण घेऊन... ‘कधितरी मला या पायर्‍यांचीही साथ सोडावी लागेल, पण त्याचा विचार अत्ताच ‘या मनाला’ करायचा नहीये, म्हणून ते अलगत स्वतःला दुसर्‍या विषयांकडे वळवतं.’ बुट ...

सवयीने ते कुलूप मी जेंव्हा माझ्या रिकाम्या लॉकरला लावण्यासाठी घेतलं, क्षणात माझ्या लक्षात आलं, आता कसलं कुलूप नी कसली किल्ली! आज मी सर्वकाही मोकळं करुन निघून जात आहे, ही जागा रिकामी करुन जात आहे, नवीन येणार्‍यासाठी.. तो माझी जागा घेईल, मग तोही एक दिवस ती रिकामी करेल, मग दुसरा कोणीतरी त्याची जागा घेईल. आणि असं करत करत एक दिवस त्या जागेचीही कोणीतरी जागा घेईल. विश्वाच्या ...

हृदयाचे तुकडे होणं आणि हे तुकडे उचलून पुढे चालत राहणं यात आता काही नवीन राहिलेलं नाही. हे तुकडे न उचलून कसं चालेल!? जगायचं आहे ना! जगायचं आहे, तर चालायचं आहे, चालयाचं आहे तर घुटमळणारं हृदय उचलून निघायचं आहे. नाहीच उचलंलं तर! तरी ते फरपटत मागे येईलच! सुंदर भावना, भावनांचे तुकडे.. प्रत्येक तुकड्यात माझे प्रतिंबिंब! मनाने उचलायचे.. त्यांची धार.. मनाला आघात.. मनात विचार.. विचारात ...

एका साध्याशा प्रसंगाच्या निमित्तानं दोघांच्या मूळ प्रवृत्तींविषयी ही कविता केवढं बोलते! जगताना नकळत आपण जे अनेकदा अनुभवतो, ते असं ती वेचून दाखवते! तो हरणार हे त् याला कळलेलं...ती जिंकणार हे तिला कळलेलं..पण कुस्ती थांबते...नव्हे ती थांबवते...आणि मग त्यावर काही चर्चादेखील होत नाही!
 
हा लेख वाचण्यापूर्वी विनंती आहे की, प्रथम याच्या सोबत असलेली कविता आधी ...