हातिमने त्याच्या बंदिवासात दोन आठवडे अन्नपाण्यावाचून काढल्यावर सेवकांनी त्याला राजापुढे नेले, तेथे त्याच्यापुढे उत्तमोत्तम फळे, पाणी वगैरे ठेवण्यात आली. भुकेलेल्या हातिमने प्रथम काहीएक न बोलता आपली क्षुधा शांत केली. त्यानंतर ’लग्न करणार आहेस का नाही?’ असे अस्वलराजाने विचारले असता हातिमने काहीही उत्तर दिले नाही. तेव्हा पुन्हा त्याला कैदेत टाकण्यात आले.
पुढे एके ...
माणूस जसा विचार करतो तसेच त्याला आजूबाजूचं जग दिसतं असं म्हणतात. गुलाबाच्या फुलाला काटे असतात परंतु अनेकांना आधी काटे दिसतात आणि मग गुलाबाचे फूल. इराणमध्ये शेख सादी नावाचा कवी होऊन गेला. तो नुसता कवी नव्हता तर तत्त्वज्ञही होता. त्याला गुलाबाच्या फुलांचे अतिशय वेड होते. तो जेथे जाईल तेथून गुलाबाची वेगवेगळी रोपे घेऊन येऊन आपल्या बागेत लावी. त्यामुळे त्याची बाग गुलाबांनी ...
गौतम बुद्धाने आपल्या अहिंसेच्या तत्त्वावर अनेकांचे हृदयपरिवर्तन केले. जिवाचे बरे-वाईट झाले तरी कोणत्याही परिस्थितीत अहिंसा पालनाचे तत्त्व सोडावयाचे नाही, हा गौतम बुद्धाचा निर्धार होता.
आपल्या धर्माच्या प्रसारासाठी गौतम बुद्धांची यात्रा चालू असताना त्यांना एकदा घनदाट जंगलातून जावे लागले. या जंगलात अंगुलीमल नावाच्या क्रूर दरोडेखोराचे राज्य होते. जंगलातून ...
राजा आणि ऋषी यांच्यामध्ये श्रेष्ठ कोण तर अर्थातच ऋषी. हे श्रेष्ठत्व मिळवण्यासाठी विश्वामित्रासारखा राजादेखील शेवटी ऋषी झाला. त्याचीच ही कथा..
विश्वामित्र राजा असताना एकदा तो शिकारीला रानात गेला. तेथे वसिष्ठ ऋषींचा आश्रम होता. विश्वामित्राला हे कळल्यानंतर तो आपल्या सैन्यासह त्यांच्या आश्रमात गेला. वसिष्ठ ऋषींनी त्याचे आदरातिथ्य केले व त्याच्यासह सर्व ...
दोघा बहीण-भावंडांची ही गोष्ट. लहान होते तोपर्यंत मिळून खेळायचे, मिळून जेवायचे, मिळून शाळेत जायचे. दोघे एकमेकांवर प्रेम करायचे. एकमेकांची काळजी घ्यायचे. आईबाबांनाही दोघा बहीणभावंडांचे प्रेम पाहून कौतुक वाटायचे. दोघे कध्धी भांडायचे नाहीत.
दोघे मोठे होत होते. प्राथमिक शाळा संपवून माध्यमिक शाळेत चांगले गुण मिळवले. आईवडिलांना आपल्या गुणी मुलांचा फार अभिमान वाटला. ...
नम्रता आणि सौजन्य हे गुण असे आहेत की ज्यामुळे तुमचे ध्येय साध्य व्हायला खूप मदत होते. शिवाय तुमची किर्तीही वाढते. साधु-संतांनी या गुणांना प्राधान्य देऊनच स्वत:चे आचरण ठेवले म्हणूनच ते संतत्वाला पोहचू शकले. या संदर्भात संत एकनाथ महाराज यांची एक गोष्ट सांगितली जाते.
पैठणला असताना एकदा संत एकनाथ महाराज नेहमीप्रमाणे गोदावरी नदीवर स्नानासाठी म्हणून गेले. स्नान करून ते ...
परमेश्वरावर श्रद्धा ठेवून शहाबाद येथून पहिल्या प्रश्नाच्या उत्तराच्या शोधासाठी हातिम प्रवसास निघाला. एका भयंकर अरण्यातून जात असताना एक लांडगा एका हरणीला पकडण्यासाठी धांवत असलेला त्याने पाहिला. ते दृश्य पाहुन द्याळू हातिम जोराने ओरडून म्हणाला, "अरे ये लांडग्या! त्या गरीब हरिणीस मारून खाऊ नकोस. तिच्या पाडसावरील प्रेमामुळे तिच्या सडातुन दूध पाझरत आहे." ते ऎकुन तो लांडगा ...
योगायोगाने त्याचवेळी येमेन देशाचा राजा हातिम शिकारीच्या निमित्ताने तेथे आला होता. परोपकारी व सदगुणी राजाच्या कानावर ज्यावेळी त्या माणसाच्या रडण्याचा आवाज आला तेव्हा आपल्या सेवकास त्याने त्याचा शोध करण्यास धाडले. सेवकाने परत आल्यावर सांगितले, ’महाराज! एका झाडाखाली एक फकीर रडत बसला आहे. पण विचारले असता तो काहींच बोलत नाही.’ त्याचे हे बोलणे ऎकुण हातिम स्वत: चौकशीसाठी तेथे ...
लेखिका - सौ. मंदा बोडस
फार-फार वर्षापूर्वीची गोष्ट आहे. त्यावेळी एका लहानशा गावात एक लाकूडतोड्या होता. त्याला कोणी नव्हते. वडील आधीच वारले होते. आई त्याला चार वर्षाची टाकून देवाघरी निघून गेली होती. जगाचे खचेटोणषे खात तो मोठा होत होता. लोक त्याला ’खंड्या’ म्हणत. तेच नाव त्याला माहित होते. कुणी बाळराजा अशी गोड हाक त्याल मारलीच नाही.
देवयोगाने खंडूला रूप ...
हुस्नबानूची थोरवी खारमिझ शहराचा रूपगुण व विद्यासंपन्न राजपुत्र मुनीरशाह याला कळली. तिला पहावे अशी प्रबळ इच्छा त्याच्या मनात उत्पन्न झाली. म्हणून त्याने एका चित्रकारास बानूकडे जाऊन तिची हुबेहुब तसवीर काढून आणण्यास सांगितले. त्याप्रमाणे तो प्रवास करीत करीत शहबादेस येऊन पोहचला व तेथील एका धर्मशाळेत उतरला.
तेथे त्याने उत्तम त-हेने आदरातिथ्य करण्यात आले, तेथील नोकरांनी ...