लग्ना आधी आईकडे दोन भाजीवाल्या घरीच यायच्या. दोघींचे वेगवेगळे वार ठरलेले असायचे. भाजी ताजी असायची पण महाग असायची. त्या दोघीजणी भाजीच्या जड जड टोपल्या घेऊन यायच्या म्हणून आई त्यांच्याकडून भाजी घेत असे. आईकडे राहत असताना १५-२० दिवसांनी आमची चक्कर पुण्याच्या मंडईत होत असे. शनिपाराचा चौक आहे तिथून मंडईकडे जाणारा रस्ता आहे तिथे सुरवातीला बऱ्याच भाजीवाल्या बायका बसायच्या. ओळीने ...

श्रेयुडीला त्याची खेळणी आवरताना मी म्हटलं.."काय हा कचरा जमवुन ठेवतोस.. उगाचच ?? "

तर तो म्हणे.."थांब टाकून देऊ नकोस! आई ....इंपॉर्टंट आहे गं ते. दॅट्स ऑल माय ट्रेजर ! "

मग सहजच नकळत मला माझा ट्रेजर बॉक्स आठवला..

वरच्या माडीत मी सुद्धा असंच काय काय गोळा करायची ना ? कसल्याश्या झाडाच्या शेंगा..वाघाच्या नख्या म्हणून... बुरकुल बुरकुलं करुन ठेवलेला सावरीचा मउशार चंदेरी ...

"रिक्शा! " रिक्शा थांबल्यावर मी विचारते पार्ले ईस्ट? रिक्शावाला खुणेनेच 'बसा' म्हणतो आणि ती रिक्शा मी थेट मराठी ग्रंथालयापाशी उभी करण्यास सांगते.

आम्ही जेव्हा डोंबीवलीवरून अंधेरी ईस्टला रहायला आलो तेव्हा मी दर रविवारी पार्ले येथे जाऊन बाजारहाट करीत असे. रविवारी सकाळी आवरून १० लाच मी बाहेर पडायचे. ग्रंथालयात पुस्तके बदलाय्ची. नंतर चालत भाजी मार्केटात शिरायचे. भाजीचे ...

प्रसन्न सकाळी भेटलो मी तुला
या जगात सर्व शक्य आपल्याला
अजून वेळ आहे सिद्ध करायला
असं आश्वासन दिलं होतंस मला

शोधत भटकतात, स्वतःत
चराचरात, विसावा शोधत
मग परततात,
हे दिवस संपतात

वेळ बदलते, लोक बदलतात
काही गोष्टी आहेत तिथेच राहतात
मग आठवते, दूर आठवणींत
सर्व बाजूला सारुन एका ...

ध्यानीमनी जे असे ते स्वप्नी दिसे असे म्हणतात. अगदी खरे आहे ते ! गेल्या आठवड्यात मला कॉलेज ऍव्हेन्यू रस्ता दिसला होता. नुसता दिसला नाही तर मला बोलावत होता. स्वप्नामध्ये त्या रस्त्यातला गजबजलेला चौक मला स्पषटपणे दिसत होता.

लग्नानंतर माझ्या स्वप्नात जो रस्ता यायचा तो आईबाबांच्या घराच्या समोरचा रस्ता होता. काही वेळा तर त्या रस्त्याची आठवण मला इतक्या काही तीव्रतेने ...

( आकार दूर जात आहे
त्याला तसाच राहू दे
आणि शेवटी हळूवार
निघून जाऊ दे )

जेंव्हा मी पाहिलं
आकाश खाली येऊन
स्पर्श करताना

पण ती माझी कल्पनाच होती
आणि देवाची कल्पकता

आभासही सत्यात पसरले
मन आत्म्यात उतरले
हजारो क्षण प्रतिक्षेत थांबले
फक्त एका क्षणातले

एक चांगला दिवस
आणि सारंच काही छान होईल
जे काल नाही ते आज होईल
ईतिहास नव्याने लिहिला ...

मनात भरून राहिलेल्या लेखातील हा दुसरा भाग लिहीत आहे. काजुकतली हा प्रकार सर्व मेवामिठाईंमध्ये मला खूप आवडतो. काजुकतली वर जो चांदीचा वर्ख असतो तो तर माझ्या मनात नुसता भरून राहिला नाहीये तर रुतून बसलाय! आणि त्यातुनही पूर्वी काजुकतली गुलाबी रंगाची मिळायची. त्यावर प्लॅस्टीकचे कव्हर असायचे. एका वडीला एक कव्हर असायचे. हा गुलाबी रंग काय वर्णावा ! इतका सुरेख. चॉकलेट, गोळ्या, बिस्कीटे ...

प्लॅटफार्म क्रमांक चार पर आनेवाली लोकल १२ डिब्बोंकी तेज लोकल है, यह लोकल, ठाणे घाटकोपर दादर यही स्टेशनोंपरही रुकेगी.... रेल्वे स्थानकांवर अशा होणाऱ्या घोषणा मला खूप आवडतात. सुरवातीला या घोषणा मी जेव्हा ऐकायचे तेव्हा मला अजिबात कोणताही पत्ता लागायचा नाही. कोणती लोकल, कोणता प्लॅटफार्म....

तिकीटे काढून विनायक अतिजलद वेगाने चालायचा, म्हणायचा चल लवकर... अरे हो ना, काय झाले? आपली ...

काही गंध आणि त्याच्या निगडीत आठवणी मनात इतके गहिरे बसलेले असतात कि कधी तो गंध अनुभवायला मिळाला कि व. पुं. नी सांगितल्या प्रमाणे मुंग्या बाहेर पडाव्यात तशा आठवणी बाहेर पडु लागतात. अशाच काही आठवणी तुम्हा समोर मांडण्याचा हा प्रपंच. आज बसमधे कोणीतरी मोगर्‍याचे अत्तर लावले होते. प्रचंड घमघमाट सुटला होता. दिवसाची सुरुवात तर एकदम राजेशाही झाली पण मनी आठव येण्याची ती नांदी ...

USA embassy समोर बसून काय कराव कळत नवत म्हणून म्हटलं थोड लिहाव काही तरी कनस्त्रक्टीव तरी होईल. मी माझ्या घाईमुळे आणि मुर्खापणा मुळे माझा कॅमेरा पुण्यातून निघताना घेतला नाही तो जर आणला असता तर आता मला जास्त काही विचार करायची वेळच लागली नसती कारण इथे प्रत्येक गोष्ट कॅमेरा ्मधे बंद करण्याची होती, मागेच समुद्र होता तिथे हि मला फोटो काढता येवू शकले असते पण काही उपयोग नाही आता ..विचार करूनही ...