२ जानेवारी २००९ -

"ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः ।"

गीतेच्या बाराव्या अध्यायातल्या या श्लोकाची मला काल एका प्रसंगावरून आठवण झाली. अगदी क्षुल्लक आणि साधाच प्रसंग, पण मनात केवढा मोठा विचार जागवून गेला ! झालं काय, की बऱ्याच दिवसांपासून घरात एक उंदीरमामा धुमाकूळ घालत होता. खूप दिवस सहन केलं, पण ह्या पठ्ठ्याची काही जाण्याची चिन्हे दिसली नाही. शेवटी परवा रात्री ...

काला रात्री पासुनचा मुंबईवरचा हल्ला बघून चिड येत आहे,आम्ही आमचे काही मोहरे गमावून बसलो. आज घरी बसणार व उद्या परत कामावर, परवाची वाट बघत.कधी पर्यंत असेच चालणार ?गरज आहे पेटून उठायची या राजकारण्यां ...