गवताचं पातं वार्यावर डोलतं
डोलतांना म्हणतं खेळायला चला
झर्यातलं पाणी खळा-खळा हसतं
हसताना म्हणतं खेळायला चला
निळं निळं पाखरू आंब्यावर गातं
गाताना म्हणतं नाचायला चला
झिम्मड पावसात गारांची बरसात ...
ध्वनिमुद्रिका :काही बोलायचे आहे
संगीतकार :यशवंत
देव
गीतकार :कुसुमाग्रज
वर्ष :१९९५
डाऊनलोड
काही बोलायाचे आहे, पण बोलणार नाही
देवळाच्या दारामध्ये, भक्ती तोलणार नाही
माझ्या अंतरात ...
मालिका: Discover महाराष्ट्र
वाहिनी: झी मराठी
संगीत : कौशल इनामदार
गीत : कुसुमाग्रज
डाऊनलोड
माझ्या मराठी मातीचा लावा ललाटास टिळाहिच्या संगाने जागल्यादर्याखोर्यातील शिळा
हिच्या कुशीत जन्मले काळे कणखर हात ज्यांच्या दुर्दम ...
युगामागुनी चालली रे युगे हीकरावी किती भास्करा वंचनाकिती काळ कक्षेत धावू तुझ्या मीकितीदा करु प्रीतीची याचना
नव्हाळीतले ना उमाळे उसासेन ती आग अंगात आता उरेविझोनी आता यौवनाच्या मशालीऊरी राहीले काजळी कोपरे
परी अंतरी प्रीतीची ज्योत जागेअविश्रांत राहील अन् जागतीन जाणे न येणे कुठे चालले मीकळे तू पुढे आणि मी ...
काल दुपारी घाकट्या मुलीचा फोन आला ऑफिस मधे , ’बाबा मला गोगेट हायस्कुल सेंटर आहे बोर्डासाठी” गोरेगांव इस्ट लिहिलंय त्या नावाखाली. मला क्षणभर समजलंच नाही हे गोगेट काय प्रकरण आहे ते. माझ्या तरी माहिती मधे हे गोगेट नावाची शाळा नाही. पुन्हा तिला निट बघुन सांग म्हंटलं, तर तिने स्पेलिंग वाचुन दाखवलं, आणि मी हसतच सुटलो. गोगटे नावाचं स्पेलिंग तिने गोगेट म्हणुन वाचलं होतं.
माय मराठी ...
सप्रेम नमस्कार,
आज सोनियाचा दिन, आज मराठीयाचा दिन ॥
सर्वाना मराठी दिनाच्या शुभेच्या ॥
माझ्या मातीचे गायन , तुझ्या आकाश श्रुतीनी
जरा कानोसा देऊन, कधी ऎकशील का रे ॥
माझी धुळीतील चित्रे, तुझ्या प्रकाश नेत्रांनी
जरा पापणी खुलून , कधी पाहशील का ...
कौशल इनामदार यांच्या मराठी अभिमान गीता मधील शेवटच्या चार ओळी…
“पाहुणे जरी असंख्य पोसते मराठी
आपुल्या घरीच हाल सोसते मराठी
हे असे कितीक खेळ पाहते मराठी
शेवटी मदांध तख्त फोडते ...
हजार जिव्हा तुझ्या गर्जु दे प्रतिध्वनिने त्या
समुद्रा, डळमलु दे तारे !
विराट वादळ हेलकाउदे पर्वत पाण्याचे
ढळुदे दिशाकोन सारे !
ताम्रसुरा प्राशुन मातुदे दैत्य नभामधले
दडुद्या पाताळी सविता
आणि तयांची ही अधिराणी दुभंग धरणीला
करायला पाजुळुदे पलीता !
की स्वर्गातुन कोसळलेला, सुड समाधान
मिळाया प्रमत्त थैमान
जमवुनी मेळा वेताळांचा या दर्यावरती
करी हे तांडव ...
अनामवीरा, जिथे जाहला तुझा जीवनांत
स्तंभ तिथे ना कुणी बांधला, पेटली ना वात
धगधगता समराच्या ज्वाला या देशासाठी
जळावयास्तव संसारातून उठोनिया जाशी
मूकपणाने तमी लोपती संध्येच्या रेषा
मरणामध्ये विलीन होसी, ना भय ना आशा
जनभक्तीचे ...