सजनीचे रूप …!!

(पंढरीचा पांडुरंग आणि संतश्रेष्ट 

तुकारामांच्या पायी नतमस्तक होवुन)

रूपये पाहता लोचनी।सुखी झाली ती साजनी ॥१॥

म्हणे व्यापार बरवा। म्हणे पगार बरवा ॥२॥

शेती जरी त्याचे घरी। परी नको शेतकरी ॥३॥

असे सजनीचे रूप। पदोपदी दिसे प्रूफ़ ...

सुंदर ते ध्यान….!!
(पंढरीचा पांडुरंग आणि संतश्रेष्ट 
तुकारामांच्या पायी नतमस्तक होवुन)

सुंदर ते ध्यान उभे बांधावरी
नांगर खांद्यावरी घेवोनिया..॥१॥

कासे पितांबर ते फ़ाटके धोतर
टायरचे खेटर पायामधी..॥२॥

तुळशीहार जणु घामाच्याच धारा
उन्हाला आधार पगडीचा..॥३॥

कवच-कुंडले छातीच्या बरगड्या
पोटीच्या आतड्या नृत्य ...

भलेही मला कधी पालखीमध्ये सामिल होण्याची संधी मिळाली नाही... आणि मीही कधी तसा प्रयत्न केला नाही.. मात्र आज तसा योग आलाच! सकाळी औफिसला जाण्यासाठी निघालो आणि सोलापुर - हडपसर रस्त्यावर पालखीसाठी रस्ता बंद..!! मग काय... रस्ता खुला होण्याची वाट पहाण्याशिवाय पर्यायी मार्गच नव्हता... मोबाइल वरुन औफिसला सदर मेल टाकली... थॅक्स टु मोबाइल इंटरनेट!! गाडी बाजुला लाऊन पालखि बघत उभारलो... काही फोटोही ...

मधुराष्टकम् अथवा मधुराष्टक ही भगवान कृष्णावर, कवि श्रीपाद वल्लभाचार्य यांनी रचलेली एक सुंदर संस्कृत रचना आहे. कवि श्रीपाद वल्लभाचार्य हे पंधराव्या शतकातील आंध्र प्रदेशातील विजयनगर या राज्याचे राजे श्री कृष्णदेव यांच्या दरबारातील कवि होत. यांनी व्यास सूत्र भाष्य, जैमिनिय सूत्र भाष्य, भागवत टीका सुबोधिनी, पुष्टि प्रवळा, मर्यादा आणि सिद्धांत, रहस्य संस्कृत या सह ...

जैसे सूरज की गर्मी से जलते हुए तन को
मिल जाए तरुवर की छाया
सूरज की गर्मी से जलते हुए तन को
मिल जाए तरुवर की छाया
ऐसा ही सुख मेरे मन् को मिला है
मैं जब से शरण तेरी आया , मेरे राम

सूरज की गर्मी से जलते हुए तन को
मिल जाए तरुवर की छाया

भटका हुआ मेरा मन् था कोई मिल न रहा था सहारा - 2
लहेरों से लड़ती हुई नाव को - 2
जैसे मिल न रहा हो किनारा
मिल न रहा हो ...