त्या क्षणाला त्या क्षणानेच जाणावे
नंतर फक्त केवळ आभास उरावे

आता आठवत नाही,
पण त्या तार्‍यांनाही मी काही मागितलं होतं
चालताना रस्त्यांनाही काही सांगितलं होतं
ते तारेही आता चालून गेले असतील
त्यांच्याकडेही त्या ईच्छा उरल्या नसतील

त्या मनाला त्या मनानेच जाणावे
नंतर फक्त केवळ आभास ...

मौनराग! मौनराग!! मौनराग!!

नुसतं घुमतंय डोक्यात! एखादी गोष्ट डोक्यात घुसणं म्हणजे काय ते या मौनरागाने दाखवलं आज... परत...

मौनराग वाचलं होतं. आवडलं होतं असं म्हणणं म्हणजे अंडरस्टेटमेंट. मात्र परवा ते अचानक समोर आलं परत आणि ते ही कसं...

काही काही क्षण क्वचित येतात, अचानक येतात... पण येतात तेव्हा अंगावर कोसळतात गिरसप्प्यासारखे. त्या आवेगात ना तो क्षण राहतो ना आपण ...

कामाच्या ठिकाणी मी एक उदाहरण नेहमी देतो. जर एखादी व्यक्ती हुशार समजली जात असेल तर तिचे डोके काही इतरांपेक्षा मोठे नसते. पण डोक्याच्या आतमधली घडण वेगळी असते. मेंदूतले विविध भाग एकमेकांबरोबर संवाद साधण्यात अधिक सक्षम असतात. तसेच एखादी कंपनी चांगली गणली गेली तर त्या कंपनीतले विविध विभाग एकमेकांशी सक्षमतेने सुसंवाद करत असतात.
मनाची घडण कशी असते ...

आठवण
============
कधी काळच्या वेदनेला
मोठी होताना बघता येतं
...

आठवण
============

तिला विसरता येत नाही
नजरे आड करता येतं
मन ...

आठवण
==============
तुझी म्हणू वा माझी म्हणू..?
की तिला तिची तिच जाणू..!
मनो ...

मला ना हा बोधकथा प्रकार खूप म्हणजे भयानकच आवडतो. घेतला तर बोध, नाही तर नुसती कथा म्हणूनही वाईट नाहीच. हो की नाही? तसंही बघितलेत का तुम्ही बोधबिध घेणारे लोक कधी? पण ते जाऊ दे. आपण लक्ष नाही द्यायचं. गणपती ही बुद्धीची देवता आहे की नै? मग आपण बाता तरी करू बोध वगैरे घ्यायच्या. तर म्हणून या काही (बोध)कथा. आणि या गणपती उत्सव पेश्शल असल्यामुळे प्रत्येकाने रूचेल पचेल तो बोध घ्यावा ही ...

ही कथा, खरंतर व्यथा म्हणायला हवं... आहे एका आयटी कामगाराची.

हा कामगार दुसरा तिसरा कुणीही नसुन मीच आहे हे सांगायला नको. सगळं आज कालच्या हिंदी सिनेमा सारखं झालं, म्हणजे कसं आपण प्रवास करुन, दुपारची झोप खराब करुन मल्टिप्लेक्सला जातो. महागडे तिकीट घेतो. महागडे मात्र हलक्या दर्जाचे जंकफूड खातो आणि सिनेमा संपला की आपण इथे का आलो हीच हीच हळहळ करत बसतो. थोडक्यात सुरुवात खराब म्हणजे ...

आम्ही दोघे एकमेकाला फोन करत नाही. पत्र देखील पाठवत नाही, काही वर्षापूर्वी एक इमेल पाठवलं होतं. मला त्याची आठवण येते – त्याला हि माझी आठवण येते. असं नाही कि आम्ही एकमेकाला विसरून गेलो आहे. खरं तर खूप आठवण येते. पण फोन करून काय होणार? काय म्हणणार? मला तुझी आठवण आली म्हणून फोन केला? मग काय? आठवणीचं कारण सांगितल्या नंतर पुढे काय बोलणार? तू कसा – मी कसा – आई-वडील कसे? बाकी?

फोन करणे ...

कुणास ठाऊक मन माझे आज पुन्हा लहान झाले,बालपणीच्या वाटेवरून नुसते ते धावत सुटले.
आज पुन्हा लहान होऊन खूप खूप हुंदडावेसे वाटते,बालपणीच्या वाटेवरून नुसते नाचवेसे वाटते.Image from Internetघाऱ्या घाऱ्या करून पुन्हा भिजावसे वाटते,पावसाच्या पानात बोट करून सोडावीशी वाटते.
कटलेला पतंगामागे धावावे से वाटते,पकडताना त्याला , तहान ...