का डोळ्यात तेल घालुनी
रात्रंदिवस तुझी मी वाट पहावी?
का तुझ्या आठवणींनी व्याकुळ होऊन
रात्रंदिवस तुझी मी वाट ...
का डोळ्यात तेल घालुनी
रात्रंदिवस तुझी मी वाट पहावी?
का तुझ्या आठवणींनी व्याकुळ होऊन
रात्रंदिवस तुझी मी वाट ...
तिच्या कविता वेगळ्याच आहेत,
जणु एखाद्या अथांग माळावर एखाद हिरव झाडं
भुतकाळाची साक्ष देत तग धरुन असतं,
अगदी तसचं काहिसं...
जणु एखादी परकर पोलक्यातली मुलगी
मनातील खुर्चीत बसलेल्या आजोबांना त्यांच्या काठिने खेचत बागेत घेऊन जाणारी
अन आपल्या कोषातील कृतार्थ आजोबांना मुलतत्वी प्रश्न विचारुन गोंधळुन टाकणारी
अन पुढच्या क्षणात सगळ विसरुन भातुकली खेळणारी..
अगदी ...
सखे कशाला फिरायचे चांदण्यात जग थांबले असावे
तुला पाहण्या अधीरला चंद्रमा ग्रहण लांबले असावे
नभात ज्या तारका पहुडती जळून गेल्या तुझ्या रुपावर
उगा न उल्का अशा विखुरती कुणी नभी भांडले असावे
कशा कुणा ना कधी गवसल्या तुझ्या पदांकीत पायवाटा
भावनांचा धिंगाणा
निवांत जरी सर्वस्तर
सघन घन वर्तुळांनी
व्यापून हा परिसर.
शहाऱ्यांचा उत्सव
हे सुस्काऱ्यांचे शहर
अंगभरून मोहोर
नि रिक्ततेचा ...
स्वतंत्र, मुक्त, स्वच्छंद
असं काही म्हणायचं तर,
पक्षीच येऊन बसतात
उदाहरणांच्या फांद्यांवर.
पक्षी तसे नशीबवान असतात
खेडं असो गाव असो की असो शहर
किंवा ...
का कुणास ठाऊक
पण हल्ली अस वाटत
या कोन्क्रीट च्या जंगलातून निघून जाव
लांब कोठे तरी रानावनात फिराव
आणि
थकल्यावर एखाद मोठठ औदुंबराच झाड शोधाव
आणि त्याच्या घनदाट सावली ...
आता पुन्हा वाटतयं..
थोडं जागून घ्यावं...
न मिळालेले सुख...
पुन्हा चाखून पहावं...
हसरया हवे सोबत,
खळखळून हसावं...
गुनगुनणारया भुंग्या संगे...
थोडं गुनगुनावं...
समुद्राच्या लाटां सारखं..
वाहत जावं...
संथ या नदी ...