हृदयात फुलले गुलाब असंख्य कसे दाखउ तुझला
मन मोराचा  ...

रीझउन पाही प्रियकर फुलास गोंजारून
प्रेम स्पर्शाने प्रत्येक ...

नक्षी
मन आरशया चे आंगण
त्यात दिसे हृदय गीता चे स्पंदन
भावनांची झालर त्याला
असावे विश्वासचे कुंपण
स्मित हास्याची प्राजक्ता उधळावी
कधी फक्त अबोली
सप्त सुरानी सजलेली
तेवत ठेवावी समई
वार्‍या ची  फुंकर
असावा चार हातांचा आधार
प्रेमा च्या ताटा भोवती
मोहक शब्दांच्या रांगोळीने
काढावा सुबक नक्षी चा आकार…. ...

समुद्र  किनार्‍याला येऊन बिलगनार्‍या लाटा
येताना भर भरून तुझ्या आठवणी घेऊन येतात
माझ्या मनात उठानार्‍या तुफानी वादळाला ...

संदीपची नवीन कविता - हृदय फेकले तुझ्या दिशेने
साधारणपणे ऑक्टोबर २००७ मध्ये संदीपनी लंडनमध्ये लिहिलेली ही कविता आहे :-
हृदय फेकले तुझ्या दिशेने
झेलाया तू गेलीस पटकन्‌
गफलत झाली परि क्षणांची
पडता खाली फुटले खळ्‌कन्‌

हृदय फेकले तूही जेंव्हा
सुटले ...

भीत भीत मी घातले
पापण्यात तू मिटले
उभ्या आयुष्याचे कोडे
एका क्षणात सुटले!

मुठी आवळून सखी
तू जे गुपित झाकले
एका हुंदक्‍यासरशी
अवचित गं फुटले

गीत ओठांवर येता

कितीक हळवे, कितीक सुंदर
किती शहाणे आपुले अंतर ।
त्याच जागी त्या येऊन जाशी-
-माझ्यासाठी....माझ्यानंतर ।

अवचित कधी सामोरे यावे
अन्‌ श्‍वासांनी थांबुन जावे
परस्परांना त्रास तरीही-
-परस्परांविण ना गत्यंतर ॥

प्रेम म्हणजे वेडं होणं
गर्दीत सुद्धा एकटं वाटणं
दूर कुठेतरी आकाशात
भावनांच्या चांदण्यांचं दुकान थाटणं प्रेम म्हण्जे खर तर शहाणे होणे..
गर्दीतूनही आपले माणूस बरोबर शोधून काढण
दूर कुठे तरी आकाशात

-0o0o0o0o0o0o-
काल मी तुला
पावसात भिजताना पाहिलं...
पण मी तुला पाहतोय
हे तु ...

दिवस कसे जातात काहिच कळत नाही
आठवण येऊ म्हणते पण मीच येवु देत नाही
दमुन ...