नक्षी
मन आरशया चे आंगण
त्यात दिसे हृदय गीता चे स्पंदन
भावनांची झालर त्याला
असावे विश्वासचे कुंपण
स्मित हास्याची प्राजक्ता उधळावी
कधी फक्त अबोली
सप्त सुरानी सजलेली
तेवत ठेवावी समई
वार्‍या ची  फुंकर
असावा चार हातांचा आधार
प्रेमा च्या ताटा भोवती
मोहक शब्दांच्या रांगोळीने
काढावा सुबक नक्षी चा आकार…. ...

अपूर्ण
इच्छा,आकांक्षा
फक़त तुलाच आहेत का?
ज्या की नेहेमी सपूर्ण व्हायला हव्यात
दिवस भर काम करून
मी सुद्धा थकून आते
पण तुला त्याचे काय
तुला हवे ते तू ओरबाडून घेतोस
कधी प्रेमाने,कधी हक्क गाजउन
आणि माझ्या भावनांचे काय?
जेव्हा तू थकून येतोस
बोलत सुद्धा नाहीस
प्रेमाचा स्पर्श तर दूरच
मनातली आग देहात पसरते
कामिनी धगधगते
कदाचित सकाळ परयन्त
वीझतही असेल
पण एक अपूर्णतेची 
ठिणगी सुलगाउन………………….. ...