नक्षी
मन आरशया चे आंगण
त्यात दिसे हृदय गीता चे स्पंदन
भावनांची झालर त्याला
असावे विश्वासचे कुंपण
स्मित हास्याची प्राजक्ता उधळावी
कधी फक्त अबोली
सप्त सुरानी सजलेली
तेवत ठेवावी समई
वार्‍या ची  फुंकर
असावा चार हातांचा आधार
प्रेमा च्या ताटा भोवती
मोहक शब्दांच्या रांगोळीने
काढावा सुबक नक्षी चा आकार…. ...

चारोळी-तुफान
 
या हृदयात स्पन्दना सोबत
बैचेन करणारे ...

प्रेम सागरात् भीजलेत् सगळे
तरी  म्हणती   प्रेमास  अंधळे
पाउल ठेवा जपूनी जरा तुम्ही
उघडे  असुदेत  सतत  ते डोळे
प्रेमात स्वतः ला विसरून जाणे
फक्त दुसर्‍या  साठी  मग  जिणे
जेव्हा ओथम्बुन वाहते घागर
एक मेकांचे नंतर मोजति उणे 
कोणावर प्रेम करण्या पूरवी
आधी स्वतः वर प्रेम करावे
ह्याच सुंदर गुलाब पुष्पानी
दुसरे  ...