मी आणि माझं एक मूर्ख मन
दोघेच आहोत इथं, एकांत कट्यावर
तासंतास तुझा विचार करत
इथल्या काळोखातून, सर्वदूर ता-यांमध्ये

कुठेतरी असशील तू
आणि काहीतरी करत असशील
तुझ्याच कल्पनाविश्वात रमून
जिथे अनंत ...

जेंव्हा हातात आली
पहिली बाईक स्वतःची
आठवतोय आनंद
वाटचाल जीवनाची

चालवलेली मनसोक्त
मित्रांना घेऊन
लायसन्सशिवाय
पोलिसांना चुकवून

पेट्रोलसाठी आईकडे
माझं पॆशे मागणं
तिने संपले म्हणून
थोडेसेच ...

संदीप खरे यांच्या आवडत्या कवितेतली पुढची कविता आहे…

संदीप खरे यांच्या आवडत्या कवितेतली पुढची कविता आहे…

संदीप खरे यांच्या आवडत्या कवितेतली तिसरी कविता आहे…