आगामी कवितासंग्रहातून...
नाही, नाही पुन्हा जायचं, असंच
हुरहुर हृदयाची
नको पुन्हा करुन देऊस जाणीव
वाट पाहत्या मनाची
नको, नको अशी दिसू नकोस
‘तेंह्वा शेवटची’
नको पुन्हा होऊस ...
मी आणि माझं एक मूर्ख मन
दोघेच आहोत इथं, एकांत कट्यावर
तासंतास तुझा विचार करत
इथल्या काळोखातून, सर्वदूर ता-यांमध्ये
कुठेतरी असशील तू
आणि काहीतरी करत असशील
तुझ्याच कल्पनाविश्वात रमून
जिथे अनंत ...
वाटतं एकत्र असावं
तू आणि मी
निवांत एकांतात
स्पंदनांनी ऎकावी स्पंदनं
आणि मी ऎकावं
तू न बोलताच काही
नेत्रांतील तरल पाण्यात
विरघळेल तुझ्यात
सारं विश्व माझं
श्वासांनी ...
जेंव्हा हातात आली
पहिली बाईक स्वतःची
आठवतोय आनंद
वाटचाल जीवनाची
चालवलेली मनसोक्त
मित्रांना घेऊन
लायसन्सशिवाय
पोलिसांना चुकवून
पेट्रोलसाठी आईकडे
माझं पॆशे मागणं
तिने संपले म्हणून
थोडेसेच ...
तुला तिथून बघताना
क्षण नाजूक जीवनातला
मी बघत बघत नि
बघतच राहिलो
समोर नसतानाही बघितलं...
सुंदर जीवनातल्या सकाळी
तुला बोलताना, ...
कधी प्रश्न असावा तुझ्यापाशी
असावे एक उत्तर माझ्यापाशी
आणि गरज पडावी जीवनाला
मग त्याने आठवावे क्षणाला
कारण असं होईल
क्षणही निघून जातील
कधी चुकावी तुझीही वाट
तिथे नकळत तुज मी दिसावे
आणि ...
आज रहायचं आहे असं
जसं उद्या जायचं नाही कुठं
तुझ्याबरोबर माझ्यासाठी
आज झोपायचं आहे असं
जसं उद्या ना! नाही उठायचं
स्वप्नांमध्येच पाहण्यासाठी
आज ...