कुठे राहते शिल्लक
काही काळाच्या ओघातं
तुटे पतंगाची दोरी
जाते अस्तित्वं उडतं....

एकलेपणात
मन गाई गाणे
कुणाचेच नाही
मज घेणे देणे.

रित्या घागरीत
घोंघावतो वारा
उदास ...

पुन्हा आभाळ दाटले
तिच्या गहिर्‍या डोळ्यात;
पुन्हा बरसल्या धारा
तिच्या सुन्या काळजात...!

आल्या पावली पाऊस
पुन्हा फिरला ...

डोळ्यांमध्ये जमू लागली
पुन्हा तीच विराणी,
गहिवरलेली एक आठवण
अन् थोडेसे पाणी.

पुन्हा ...

तुया हातच्या चुड्याची मले सदाई नवाई
टिचरली एक जरी, माह्या जिवाले जिवाई.

गोऱ् यागोमट्या रूपाले ...

कुणास कळते ह्रदयाची कळ
अपुले आपण असतो केवळ

याद माझी येत नाही हे ख्ररे का?
त्रास थोडा देत नाही हे खरे का ?

खूप आहे आज पैसा ...पण मनाला
तो ...